Różne funkcje osiedla

Po pierwszej wojnie światowej w budownictwie nastąpił prawdziwy przełom. Zaczęto budować w zupełnie innym stylu. Twórcy modernizmu za dwie najważniejsze zasady uznawali funkcjonalność i bark ozdób. Budownictwo miało przede wszystkim służyć człowiekowi, a budynki wyglądać tak, by od razu można było poznać ich funkcję, czyli dworzec powinien wyglądać jak dworzec, a nie jak fabryka, zaś dom jak dom, a nie przypominać zamek średniowieczny.

Budowano operując prostymi bryłami – sześcianami, walcami, kwadratami, prostokątami. Zrezygnowano z ozdób. Zamiast skomplikowanych i kunsztownych faktur jedyną ozdobą budynków mieszkalnych mogły być równe rzędy okien. Starano się, by mieszkania nawet dla ludzi gorzej sytuowanych były nowoczesne i widne.

Każde miało oddzielną kuchnię, łazienkę, wc

Czymś standardowym były windy, centralne ogrzewanie, kanalizacja. Starano się tworzyć całe osiedla tego typu domów, które dodatkowo miały tonąć w zieleni. Projekty nowych miast przewidywały jasno określone funkcje poszczególnych dzielnic. Były miejsca przeznaczone na przemysł, administrację, handel, dzielnice typowo mieszkaniowe. Wszystkie części miały się łączyć wygodnymi szlakami komunikacyjnymi, a jednocześnie izolować między sobą strefami zieleni. Wśród modernistów było też oczywiście wiele sporów. Niektórzy uważali, że idealnym miejscem zamieszkania dla nowoczesnych ludzi są wieżowce. Natomiast byli i tacy, którzy twierdzili, że tego typu budynki są niehumanitarne.