Rozwój budownictwa modernistycznego

To, jak w tej chwili wyglądają budynki mieszkaniowe zawdzięczamy przede wszystkim modernizmowi, który był kierunkiem w budownictwie i szeroko pojętej architekturze w sposób niezwykle mocny działającym na myślenie i twórcze działanie.

Piękno budynku miało wynikać nie z jego estetyki, ale przede wszystkim funkcjonalności. Krótko mówiąc piękne jest tylko to, co jest funkcjonalne. Większość modernistów odrzucała wszelkie ozdobniki, niektórzy powtarzali nawet, że ornament to zbrodnia. W efekcie zaczęły po pierwszej wojnie światowej powstawać budynki surowe w formie, które zachwycały jednocześnie funkcjonalnością i prostotą. Wykorzystywano najnowocześniejsze technologię, do głosu doszła urbanistyka, starannie planowano osiedla mieszkaniowe, które miały być miejsce odpoczynku dla normalnych ludzi. Starano się myśleć prospołecznie. Na łamach czasopism architektonicznych toczyły się zażarte spory i dyskusje, których efektem było doskonalenie własnej pracy i dążenie do doskonałości.

W Polsce bardzo chętnie wprowadzano nowe trendy, chociaż problemy finansowe wciąż były ogromne

Typowym dla tego czasu zjawiskiem była budownictwo państwowe dla urzędników państwowych lub żołnierzy. Samorządy terytorialne szukały różnych sposobów na pobudzenie budownictwa mieszkaniowego. Wprowadzano na przykład obligacje miejskie, których zabezpieczeniem były budynki mieszkaniowe. W ten sposób napędzano koniunkturę.